Shift-left is een beweging binnen de testwereld waar ik volledig achter sta. In zowel TMAP als ISTQB komt het terug: hoe later je een bug vindt, hoe duurder die is. Bij veel opdrachten waar ik heb gezeten heb ik zelf actief moeten vragen om ‘eerder aan tafel’ te mogen bij het bespreken van requirements en/of de implementatie van software. De bugs die tijdens deze besprekingen naar voren komen ten gevolge van een inhoudelijke discussie kunnen gezien worden als pure winst.
Waarom? Omdat je ze vaak in dezelfde meeting al kan ‘fixen’ door de documentatie aan te passen. Vergelijk dit met een bug die al in de code zit en gedeployed is naar respectievelijk de ontwikkel-, test- en acceptatieomgeving. Om deze bug te fixen is een bug rapport nodig, gevolgd door een fix van een ontwikkelaar die weer naar respectievelijk ontwikkel, test en acceptatie gedeployed moet worden. Hoe later je een bug vindt, hoe duurder die is. Niet alleen is dit een reden om documentatie vroeg te laten reviewen door teamleden met andere rollen, maar ook om testautomatisering zo links mogelijk in te richten.
Als jij nuttige testen kan schrijven die een systeem als geheel testen voordat het op een testomgeving staat, dan zou dit altijd de voorkeur moeten hebben voor testen die alleen op een testomgeving kunnen draaien. Als je het mij vraagt, geldt shift-left dus voor alle testactiviteiten.